37

آسمان زیر بال اوج تو بود

 چون شده ای دل که خاکسار شدی ؟

 سر به خورشید داشتی و دریغ

زیر پای ستم غبار شدی

ترسم ای دلنشین دیرینه

 سرگذشت تو هم زیاد رود

 آرزومند را غم جان نیست

آه اگر آرزو به باد رود

شکست. هوشنگ ابتهاج