انديشه آدمی را توان دست يابی به مرتبه " ورای عالم" نيست. انديشيدن همانا شناختن واقعيت های اين جهان است ، نه ايمان ، که شناخت نيروهای فراتر از اين جهان است . انديشيدن ، ايمان نيست . ايمان جايی در انديشيدن ندارد.
غلبه بر بدیها به معنای از میان برداشتن آنها نیست، بلکه تصدیق ضرورت آنهاست. مادام که بدی تنها در نفرت نفی میشود، مادام که تنها نفرت تعیین کنندهٔ خوارداشت است، خوارداشت وابسته به خوارداشته شده میماند. تنها آنجا که خوارداشت از عشق به وظیفه نشئت میگیرد و چنان تغییر مییابد که، در سکوتِ از کنار آن گذشتن ِ دوست داشتنی، بر اساس تأیید لزوم شرّ، رنج و نابودی میتوان از کنار آن گذشت، آنگاه آن سکوت سنگین سایه میافکند، و در اطراف آن کسی بال میگسترد که در این راه خودش شده است.
نیچه. مارتین هایدگر. ایرج قانونی