332

"For Sale: Baby Shoes, Never Worn"
برای فروش: کفش بچه، هرگز پوشیده نشده

نوشته بالا فقط یک جمله نیست، بلکه کوتاه ترین داستان جهان است که توسط «ارنست همینگوی» نوشته شده. گفته میشود «ارنست همینگوی» این داستان ۶ کلمه ای را برای شرکت در یک مسابقه داستان کوتاه نوشته است و برنده مسابقه نیز شده است. همچنین گفته می‌شود که وی این داستان کوتاه را در یک شرط بندی با یکی از دوستانش که ادعا کرده بود که با ۶ کلمه نمی‌توان داستان نوشت، نوشته است

278

«پژوهشگران دانشگاه سن دیه گو با مطالعاتی که در این زمینه انجام دادند متوجه شدند بارش اطلاعاتی به این شیوه می تواند اثرات مخربی بر مغز انسان داشته باشد. این دانشمندان بر این باورند که تفکر به این مقدار از اطلاعات ارتباط افراد با پیرامون خود را تا حدودی قطع می کند و سطح هشیاری آنها می کاهد. بنابراین این حجم گسترده اطلاعاتی توجه انسان را به گونه ای منقطع می کند که در نتیجه آن انسان موفق به تفکر عمیق و مفید نخواهد شد.
روانشناسی به نام ادواردهالوول معتقد است تا کنون در تاریخ بشر هیچگاه به اندازه امروز مغز انسان در معرض پردازش این حجم گسترده از اطلاعات قرار نداشت.
وی بر این باور است که به نسل امروز باید رایانه خوار گفت زیرا افراد زمان زیادی را به رایانهها، تلفنهای همراه هوشمند و دیگر ابزارهای رسانهای اختصاص می دهند که این مقدار زمان و پرداختن به این گستره اطلاعاتی از میزان استفاده انسان از مغز و تفکر کردن خواهد کاست»

183

هر چیزی که ابتدا درمان به نظر می آید بعد از مدتی درد خواهد شد. نمی دانم این جمله از من است یا از اسقف اعظم کانتربری. مهم این است که واقعیت دارد. من راه های زیادی را برای کاستن از فشار روانی امتحان کرده ام یکی از بهترین هایش خرید کتاب و فیلم. نفس خرید کتاب، لمس کتاب، لمس روکش های نایلونی فیلم های دو هزار تومانی. اما حالا این کپه ی فیلم های ندیده، این قطار کتاب های نخوانده بار سنگینی بر روانم شده. همیشه فکر می کنم عقبم. همیشه فکر می کنم دیر شده. چند صفحه از کتابی را می خوانم و بعد فکر می کنم فلان کتاب را نخوانده گذاشته ام و دیگر تمرکزم بر باد می رود. چند دقیقه از فیلمی را می بینم و یاد پروست های نخوانده می افتم و دیگر فیلم به دهانم زهرمار می شود. قبلا وقتی کتابی را بی دقت می خواندم فکر می کردم باشد دفعه ی بعد با دقت خواهم خواند. حسن سی و پنج سالگی این است که می دانی دیگر فرصت دوبار خواندن کتاب یا دو بار دیدن فیلمی را نخواهی داشت.

حامد حبیبی