پرسه

بین متفکری که شخصیت خود را درگیر بررسی مسائل خود می‌کند به نحوی که سرنوشت، درد و رنج و یا خوشبختی‌اش را در گرو حل آن مسائل قرار می‌دهد و آن دیگری که «غیر شخصی» با مسائل برخورد می‌کند و ارتباطش با آنها تنها از طریق کنجکاوی خشک و بی‌روح است، اختلاف فاحشی وجود دارد. به طور قطع می‌توان پیش‌بینی کرد که این دومی راه به جایی نمی‌برد زیرا اگر هم بپذیریم که می‌توان به مسائل بزرگ دسترسی پیدا کرد، اما مهار آنها توسط بی‌مایگان و قورباغه‌صفتان بعید است...

حکمت شادان. فریدریش نیچه